نویسندگان، پژوهشگران و مترجمان نیشابوری

🔸 فرخ تمیمی 🔸

🔸 فرخ تمیمی ۱۱ بهمن ۱۳۱۲ خورشیدی در نیشابور به دنیا آمد. او فرزند میرزا محمد خان طالقانی از مردم طالقان و از خویشاوندان دکتر ابراهیم حشمت طالقانی، همرزم میرزا کوچک‌خان جنگلی بود. پدرش در جریان انقلاب مشروطه و در هنگام زمامداری محمدولی خان تنکابنی با سران نهضت جنگل تماس نزدیک داشت و یکی از آزادی‌خواهان و نویسندگان کمیته انقلاب مشروطیت رشت به شمار می‌رفت و از سوی حکومت دو بار مأمور مذاکره با سران نهضت جنگل شد.
فرخ تمیمی در سن دوسالگی پدرش را از دست داد و زیر نظر مادرش نصرت‌السلطنه مقدم مراغه‌ای در تهران بزرگ شد. او دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در دبستان تمدن و دبیرستان دارالفنون گذراند. در سال ۱۳۴۶ رشته حسابداری و امور مالی را به پایان رساند. سپس به مدیریت حسابرسی و ریاست قسمت حسابداری کارخانجات و شرکت‌های مختلفی رسید.
سال‌های نوجوانی و جوانی‌اش با تب و تاب سیاسی سال‌های پس از جنگ جهانی دوم همراه بود. در سال 1333 در نخستین دوره‌ مهندسی دانشکده نفت پذیرفته شد؛ اما چند ماه بعد به دلیل مشکلات مادی از ادامه تحصیل بازماند. سپس به خدمت سربازی رفت. دوره سربازی را در تهران، گرگان و ترکمن‌صحرا سپری کرد و پس از آن به کار در زمینه حسابداری پرداخت.
🔸 فرخ تیمی از شاعرانی است که در دوران پر تلاطم سالهای 1330 تا 1340 پا به عرصه شعر نهاد او در آغاز کار خود تحت تاثیر ساختار و فضاهای شعر توللی و نادرپور بود و در قالب پهار پاره شعر میسرود اما اندک اندک با پیمودن مسیر ویژه خود را از این تاثیر رهانید.
اشعار تیمی ساده و طنز آلود و فشرده است تصویر فضاهای شهری و زمینه های زیست شهری در اشعار او عمده ترین فضاهای شعری را تشکیل می دهند در شعر تیمی نوعی طنز پنهان اجتماعی وجود دارد.
تیمی با سخنی موجز در اشعارش وقایع و حوادث امروزی و تاثیرات ان را بر انسان شهری را با خلق تصاویر ملهم از واقعیت عینی جامعه امروزی بیان می دارد.
ساختار و ترکیبات کلمات و فرم در شعر او از اهمیت زیادی برخوردار است در مجموع فرخ تیمی شاعری است که دارای زبانی ساده که با بیان مسائل روز و با خلق تصاویری از طبیعت شعری و بازتابهای آن در انسان اشعار خاص خود را می سراید.
🔸 تمیمی شعر ایران را پیش‌رو نمی‌دانست و می‌گفت: «شعر ما دنیایی نشده است و زبان ما یک زبان بین‌المللی نیست. این یک واقعیت است اما کلی نیست؛ ما شاعر بزرگ در سطح جهانی نداریم.»
او یکی از دلایل جهانی نشدن شعر فارسی را وضعیت نقد ادبی می‌دانست و شرح داده بود: «در دانشگاه‌های غرب کرسی نقادی متعلق به کسانی است که عمرشان را وقف خواندن آثار گذشتگان و معاصران کردند. نقاد باعث می‌شود سطح توقع خواننده به طریقه درست بالا برود. شاعر بزرگ آن است که مخاطبان وسیع داشته باشد. البته از یک دیدگاه خواننده زیاد سطح شعر را پایین می‌آورد. در قدیم به علت نبود صنعت چاپ مخاطبان از قشر باسواد و اشراف بودند و شاعر پاداش خود را از آنان دریافت می‌کرد. با توجه به تیراژ کتاب در کشور متوجه می‌شویم که ما منقدی نداریم که سطح شعور عمومی را بالا برده باشد. حکومت‌های گذشته حکومت‌هایی نبودند که مردم باسواد بخواهند؛ آن‌ها شاعر نمی‌خواستند چه رسد به منتقد و ادیب.»
🔸 ترجمه
🔸 فرخ تمیمی به زبان انگلیسی در حد بالایی تسلط داشت و گه گاه به ترجمه شعر، مقاله و کتاب نیز می پرداخت که برخی از ترجمه های او از این قرارند:
ادبیات امروز آمریکای لاتین - سالنامه ی کیهان سال 1352 (دفتر قصه ص 2-19)
مردان پوک (شعر تی.اس.الیوت  همراه با تحلیل اُ.اِف کائیل، مجله ی بنیاد  سال 2 ش 16 تیر1357. ص 24-26-80-81)
دنیا از چشم هسه (گزین گویه های هرمان هسه، مجله  دنیای سخن، ش 25 فروردین 1368ص. 79-78)
ازرا پاوند (دبلیو ون اوکانر، نسل قلم: کهکشان  1375)
راینر ماریا ریلکه (جی الستون، نسل قلم: کهکشان 1376)
ترانه های پینک فلوید (ترجمه  با م.آزاد   ثالث 1377)
شور ذهن (زندگی نامه ی فروید. نوشته ایروینگ استون، ترجمه با اکبر تبریزی، مروارید 1378)

🔸 فرخ تمیمی در 23 اسفندماه 1381 به دلیل ایست قلبی در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

🔸 آثار:
📕آغوش 1334
📕سرزمین پاک 1341
📕خسته از بی رنگی تکرار 1340
📕دیدار 1350
📕از سرزمین آین و سنگ 1356
📕گزیده اشعار 1369
📕او در نیمه دوم دهه  1370  کتاب پرباری درباره زندگی و شعر منوچهر آتشی شاعر هم نسل خودش فراهم آورد. (پلنگ دره ی دیز اِشکن  ثالث 1378)
📚📚

--------------------------------------

🔸 سلام ای مه سپید چه زود می گذری ....🔸

سلام ای مه سپید
 چه زود می گذری
من از کویری می آیم  که به هنگام مهرگان
خواب باران می بیند
و گیاهی در آن می روید
که در وهم
از تیره گیاهان آبزی است.
سلام ای مه سپید
آوند این نبات تشنه، تو را می خواند
تا تو را تکرار کنم
من ادامه می یابم
از نسل من فرزندی به جای خواهد ماند
همنام تو.
در کوچه ها اگر سیمای  مرا دیدی
به نوازش درنگی کن
همنام تو
قسم به نام تو
که
نوازش تو را بر خاکم  خواهد نشاند ..

📚📚