صفادل/خدابخش
خدابخش صفادل

🔸 فرزندعلی، متولد 1332،
🔸 زادگاه نیشابور، همشهری خیام و عطار نیشابوری،
🔸 کارشناس زبان و ادبیات فارسی، دبیر انجمن ادبی رابعه، معلم ادبیات.
🔸 مولف کتاب های:
1- شاعر نبودم ... چشمهایت شاعرم کرد: مجموعه غزل، 136 صفحه - چاپ 1 سال 1382.
2- فصلهای خالی از کبوتر: گزیدهی شعر امروز نیشابور، 208 صفحه - چاپ 1 سال 1383.
3- چهل حدیث از امام کاظم علیهالسلام، 48 صفحه - چاپ 2 سال 1387.
4- آبی های لال"مجموعه شعر 1386" نشرسخن گستر، مشهد.
4-ملکوت هفتم، برگردان سخنانی از امام موسی کاظم ع به رباعی1386"
5-باران را از سر سطر بنویس"مجموعه شعر"1391، نشرفصل پنجم، تهران.
و...
🔸 سراینده سرود ویژه نیشابور
🔸 برگزیده ده ها کنگره و جشنواره شعر کشوری.
🔸 بیش از پانصد نام ایرانی وپارسی را به نظم درآورده است.
+ نوشته شده در یکشنبه دهم دی ۱۳۹۶ ساعت 12:12 توسط مهدی سیدمرادی
|
ایران زمین از دیرباز کانون تولید و نشر علم و عرصه پهناور شعر و ادب در جهان بوده است و در هر زمانی چهره تازه ای از علم و ادب در ایران زمین رخ می نمود. جای جای این خاک پرگهر خاستگاه دانشمندان و فلاسفه و شعرا و عرفایی بوده که هر کدام به تنهایی می توانستند افتخار یک کشور باشند. در این میان شهرهایی بودند که شاید سهمی بسزا از زایش و پرورش این بزرگان داشتند. در این میان اگر نگاهی به نام آوران اهل نیشابور بیندازیم خواهیم دید که این شهر زادگاه مفاخر علمی، فرهنگی و ادبی بسیاری در این سرزمین است. بزرگانی مانند فضل بن شاذان، خیام، عطار و ابوسعید ابوالخیر نام هایی هستند که هر کدام در عرصه تاریخ علم و ادب جهان کاملاً شناخته شده هستند.