گرایلی/فریدون

🔸 فریدون گرایلی 🔸

🔸 استاد «فریدون گرایلی» در اول فرورردین ماه سال ۱۳۲۱ در نیشابور متولد شد. پدرش «علی اصغر گرایلی»از كودكی كمر همت به تربیت او بست. ذهن فریدون از همان اوان کودکی با مطالعه خوی گرفت. البته نقش محیط خانوادگی به خصوص مادربزرگش (مادر پدرش) را در الفت او با کتاب و مطالعه نمی توان نادیده گرفت. گرایلی در مقدمه کتاب «نیشابور و محاکمه حکیم عمر خیام» (ص۱۳) اولین خاطره دروان کودکی اش را چنین تعریف می کند: «اولین خاطره زندگی من گرفتن سکه پنج دیناری از مادر بزرگم بود که در مقابل خواندن یک داستان از کتاب چهل طوطی گرفتم که آن روزها پول زیادی به حساب می آمد و با این سکه ها توانستم خوردنی های زیادی را از دکان عطاری حاجی ملکزاده خریداری کنم. آن روزها هنوز به مدرسه نمی رفتم و در مکتبخانه خواندن را یاد گرفته بودم و دومین خاطره زندگی من زمانی بود که شخصی 2 کتاب هزار و یکشب و امیر ارسلان رومی را به مادربزرگم داد و گفت هر کتاب به یک بار خواندنش می ارزد». مادر بزرگ به اشعار حافظ، فردوسی و سایر شعرا بسیار علاقه مند بود و این اشتیاق را چه نیکو برای نوه اش به میراث نهاد؛ مادر بزرگ، فریدون را ترغیب می کرد که حافظ بخواند، هر شعری که حفظ می شد، مادر بزرگ به او شکلاتی می داد و همواره مشوق او بود. کلاس دوم ابتدایی را که می گذراند گلستان سعدی را از بر کرده بود. همچنین او از همان کودکی شیفته تاریخ بود. گاه و بیگاه از دانشورانی كه به خانه آنها می آمدند، مشتاقانه از تاریخ گذشته نیشابور می پرسید و گفته هایشان را نقش خاطر می کرد. و در چنین شرایطی وی از همان کودکی با شعر و تاریخ انس گرفت و با کتاب و مطالعه پیوند مداومش آغازشد.

ادامه نوشته

فریدون گرایلی؛ تاریخنگار شهر فیروزه

فریدون گرایلی

تاریخ‌نگار، نویسنده و شاعر

1321- 1379 هـ.ش.

 

 

حدود چهار دهه تلاش خستگی‌ناپذیرش در شناخت تاریخ، فرهنگ و مشاهیر کهن‌شهر، عشق و علاقه‌ی فراوان و درونی‌اش به نیشابور و مردم نیشابور که در سرتاسر زندگیش ... شعرهایش، کتاب‌هایش، کلاس‌های درسش، سخنرانی‌هایش و حتی لحظه‌های خلوت و زمزمه‌های تنهایی‌اش و همه‌ی نشست و برخاست‌ها و معاشرت‌هایش، نمود یافته بود، به او مشروعیت و محبوبیت خاصی در بین نیشابوریان بخشیده است.

ادامه نوشته