جنیدی/فریدون
🔸 فریدون جنیدی 🔸
ایرانشناس نویسنده و مدرس دانشگاه ایرانی و از پژوهندگان فرهنگ و زبانهای باستانی است.
زمینه تخصصی فعالیت او شاهنامهپژوهی است.
فریدون جنیدی، فرزند بکتاش ایرانی، در ۲۰ فروردین سال ۱۳۱۸ خورشیدی در کوهستانِ ریوندِ نیشابور زادهشد. در سال ۱۳۵، بنیاد نیشابور را بنیان نهاد و اکنون مدیر بنیاد نیشابور و نشر بلخ است. او سالها استاد دانشگاههای صنعتی شریف، تهران و کرمان بوده است و به آموزش زبانهای باستان و شاهنامه میپرداخته است و اکنون نیز به صورت آزاد و رایگان به آموزش زبانهای پهلوی و اوستایی و برگزاری انجمنهای شاهنامهخوانی در بنیاد نیشابور مشغول است.
استاد فریدون جنیدی بر زبان اوستایی و پهلوی چنان مسلط است که حدود چهل سال است که آنها را رایگان به مشتاقان در بنیاد نیشابور تهران آموزش می دهد و همیشه شماری بیش از ده تن دانشجوی رایگان در این موسسه کوچک اما پر کار مشغول آموختن زبان های باستانی ایران زمین هستند.
ایران زمین از دیرباز کانون تولید و نشر علم و عرصه پهناور شعر و ادب در جهان بوده است و در هر زمانی چهره تازه ای از علم و ادب در ایران زمین رخ می نمود. جای جای این خاک پرگهر خاستگاه دانشمندان و فلاسفه و شعرا و عرفایی بوده که هر کدام به تنهایی می توانستند افتخار یک کشور باشند. در این میان شهرهایی بودند که شاید سهمی بسزا از زایش و پرورش این بزرگان داشتند. در این میان اگر نگاهی به نام آوران اهل نیشابور بیندازیم خواهیم دید که این شهر زادگاه مفاخر علمی، فرهنگی و ادبی بسیاری در این سرزمین است. بزرگانی مانند فضل بن شاذان، خیام، عطار و ابوسعید ابوالخیر نام هایی هستند که هر کدام در عرصه تاریخ علم و ادب جهان کاملاً شناخته شده هستند.