بی‌بی شطیطه نیشابوری

در کنار آرامگاه‌های بزرگانی همچون شیخ عطار و حکیم عمر خیام و دیگران که مدفون در نیشابور هستند آرامگاهی در مرکز این شهر وجود دارد که امروز تبدیل به پناهگاهی برای مؤمنان شده است.

 

بی‌بی شطیطه نیشابوری از آن معدود زنان روزگار خویش بود که درس دلدادگی به حریم ولایت را خوب آموخته بود و امروز پس از قرن‌ها از مرگ آن حکیمه نه تنها از یادها نرفته بلکه به عنوان نماد و الگوی برای زنان مسلمان تبدیل شده است.

ادامه نوشته

شیخ محمد تقي (ادیب دوم)

شيخ محمد تقي اديب نيشابوري، مشهور به اديب دوم، در سال 1315 ه.ق (1274ه.ش) در خيرآباد، از بلوك عشق آباد نيشابور پا به جهان نهاد. پدرش اسدالله نام داشت و واز دانش بي بهره نبود.

 

 محمد تقي نزد پدر خوندن و نوشتن را فراگرفت و در 18 سالگي به دستور پدر عازم مشهد شد و نزد دايي خود حاج شيخ محمد كدكني (م 1357 ه.ق) مقدمات را فراگرفت و در اواخر سال 1333 ه.ق وارده حوزه درس ميرزا عبدالجواد اديب نيشابوري گرديد.

ادامه نوشته

محمدرضا شفيعى كدكنى

شاعر، ادبيات پژوه، منتقد ادبى، مصحح و مترجم.
متولد ۱۳۱۸، كدكن نيشابور

تلمذ و شاگردى دروس حوزوى در محضر بزرگانى چون اديب نيشابورى دوم، ميرزا هاشم قزوينى، آيت الله ميلانى و برخى ديگر از علماى نامدار

ادامه نوشته

عبدالجواد اديب نيشابوري (ادیب اول)

 اديب، مدرس و شاعر نامدار دوره مشروطيت در سال 1281 ه. ق در روستاي بيژن گرد از توابع نيشابور زاده شد، پدر عبدالجواد كشاورزي تنگدست بود.

 

عبدالجواد در 4سالگي به بيماري آبله مبتلا شد، بينايي يك چشم خود را از دست داد و براي چشم ديگر وي نيز بينايي اندكي ماند. از اين رو، پدرش او را به مكتب نمي فرستاد، اما عبدالجواد با نماياندن حافظه قوي و استعداد خود به پدر، او را بر آن داشت كه فرزند را به مكتب بسپارد.

ادامه نوشته

‌حاکم نیشابوری، ابوعبداللّه محمد بن عبداللّه

‌حاکم نیشابوری، ابوعبداللّه محمد بن عبداللّه ضَبّی طهمانی، محدث، قاضی و تراجم‌نگار شافعی قرن چهارم بود.

 

 

تولد و شهرت حاکم نیشابوری

او در ۳ ربیع‌الاول ۳۲۱ در نیشابور به‌دنیا آمد. [۱] [۲] [۳] ابن خلکان [۴] علت شهرت وی را به حاکم، اشتغال او به منصب قضا دانسته، گرچه حاکم از جمله القابی بوده است که محدّثان آن را برای کسانی به کار می‌برده‌اند که به جمیع احادیث، از حیث متن و سند و جرح و تعدیل و تاریخ، احاطه داشته باشد [۵] [۶] حاکم نیشابوری به ابن‌ البَیع (بَیع به معنای کسی است که میان بارزگانان واسطه‌گری می‌کند) شهرت داشته است که احتمالا نشان‌دهنده شغل نیاکان اوست. [۷] [۸] نسبت ضبّی و طهمانی را نیز از اجداد مادریِ خود گرفته است. [۹]

ادامه نوشته

فضل ابن شاذان از خواص یاران امام عسکری(ع)

شاگرد ممتاز مکتب اهل بیت:

ابومحمد فضل بن شاذان بن خلیل ازدی، فقیه صاحب نظر، مفسّر حاذق، دانشمند شهیر، مؤلف گرانقدر در علوم و فنون اسلامی، از سران متکلّمان شیعه، زبردست در عرصة مناظره با مخالفان اهل بیت: و از یاران نزدیک امام حسن عسکری(ع) است. او همچنین توفیق خدمت به امام رضا(ع)، امام جواد(ع) و امام هادی7 را در کارنامة خویش دارد. تولد وی را در سال 180 ق تخمین زده اند.

 

ادامه نوشته