فخری/محمد
محمد فخری

--------------

🔸عنوان: تاریخ تشیع از صدر اسلام تا پایان دوره خلفای راشدین
🔸ناشر: ایلیا فخر
🔸نويسنده: محمد فخری
🔸موضوع: اسلام - تاریخ - از آغاز تا 41 ق.,علیبن ابیطالب(ع)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40 ق. - اثبات خلافت,شیعه - تاریخ
🔸تعداد صفحه: 248
🔸تاریخ نشر: 78/12/24
🔸محل نشر: تهران
معرفی کوتاه:
تاريخ تشيع از صدر اسلام تا پايان دوره خلفاى راشدين، از آثار محمد فخرى (متولد 1339ش) است كه در آن، پيدايش تشيع و سير تحول و تطور تاريخى آن را از آغاز تا پايان حكومت اميرالمؤمنين على(ع) با استفاده از روش پژوهش تاريخى و با استناد به منابع متعدد و معتبر توضيح داده است.
مهمترین موضوع در تاریخ شیعه روشن شدن دلایل انحراف امامت و خلافت از مسیر اصلی و ریشههای آن، دلایل عدم انتخاب علی(ع) به عنوان شاخص تاریخ شیعه به رهبری جامعه با وجود نصوص مستند رسیده از پیامبراکرم(ص) و تبیین این موضوع که شیعه ساخته دست ایرانیان و عبدالله بنسبا نیست میباشد. کتاب تاریخ تشیع سعی نمودهاست برای پیبردن به ریشه اصیل این مکتب از زمان پیامبراکرم(ص) و برای دفاع از حقانیت مکتب تشیع و اهل بیت(ع) به بررسی تحلیل از ریشههای تاریخی خلافت بعد از پیامبر اکرم(ص) و حقانیت علی(ع ) برای امر خلافت بپردازد و مدارک را به صورت علمی بررسی نماید. تشیع در عصر رسول الله(ص)، تشیع در عصر ابوبکر و از جمله موضوع شورای سقیفه بنیساعده، تشیع در عصر عمر و خلافت وی بدون دلیل عقلی و شرعی، تشیع در عصر عثمان و رفتارهای او در قبال شیعیان و تبعید آنها و در نهایت تشیع در عصر خلافت امیرالمؤمنین علی(ع) و درک خلافت در جایگاه واقعی آن از جمله مباحث عنوان در کتاب تاریخ تشیه از صدراسلام تا پایان خلفای راشدین میباشد.
ساختار: اين كتاب از يك پيشگفتار و يك مقدمه و پنج بخش به اين ترتيب تشكيل شده است: 1. تشيع در عصر رسول خدا(ص) (شامل 5 فصل)، 2. تشيع در عصر خلافت ابوبكر (شامل 7 فصل)، 3. تشيع در عصر خلافت عمر (شامل 2 فصل)، 3. تشيع در عصر خلافت عثمان (شامل 3 فصل) و 5. تشيع در عصر خلافت على(ع) (شامل 5 فصل).
وضعيت كتاب
فهرست مطالب در ابتداى كتاب و فهرست منابع و مآخذ در انتهاى آن آمده است. توضيحات نويسنده، ارجاعات و منابع مطالب كتاب با ذكر جلد و صفحه در پانوشت صفحات ذكر شده است.
ایران زمین از دیرباز کانون تولید و نشر علم و عرصه پهناور شعر و ادب در جهان بوده است و در هر زمانی چهره تازه ای از علم و ادب در ایران زمین رخ می نمود. جای جای این خاک پرگهر خاستگاه دانشمندان و فلاسفه و شعرا و عرفایی بوده که هر کدام به تنهایی می توانستند افتخار یک کشور باشند. در این میان شهرهایی بودند که شاید سهمی بسزا از زایش و پرورش این بزرگان داشتند. در این میان اگر نگاهی به نام آوران اهل نیشابور بیندازیم خواهیم دید که این شهر زادگاه مفاخر علمی، فرهنگی و ادبی بسیاری در این سرزمین است. بزرگانی مانند فضل بن شاذان، خیام، عطار و ابوسعید ابوالخیر نام هایی هستند که هر کدام در عرصه تاریخ علم و ادب جهان کاملاً شناخته شده هستند.